ruiter

'n Ruiter op 'n perd.

Afrikaans (af)

Enkelvoud	Meervoud
ruiter	ruiters
Verkleiningsvorm
Enkelvoud	Meervoud
ruitertjie	ruitertjies

Woordafbreking

rui•ter

Selfstandige naamwoord

    Betekenisse

1. Persoon wat op 'n dier ry, meestal op 'n perd.
2. (skaak) 'n Skaakstuk.

    Voorbeeldsinne

1. Mikro is veral bekend vir sy boeke " Ruiter in die nag" en "Die jongste ruiter ".
2. Die ruiter (♘ ♞) is 'n stuk in die bordspel skaak wat 'n ridder voorstel.

    Vertalings

Vertalings:    ruiter
Engels: horseman(en), trooper(en) Nederlands: ruiter(nl)