Gaan na inhoud

ontplof

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
'n Bom wat ontplof.
Tydvorm Persoon Woordvorm
Teenwoordige Tyd  ek  ontplof 
Verlede Tyd  ek   het ontplof        
IPA: [ontˈplof]
اَُونْتْپْلَُوفْ
'n Aksie waar die oppervlakte van 'n voorwerp in 'n breukdeel van 'n sekonde as gevolg van 'n chemiese reaksie uitwaarts vergroot. Die byproduk is gewoonlik energie in die vorm van hitte.

    Vertalings

  Vertalings:    ontplof
Duits: explodieren(de), hochgehen(de), detonieren(de)
Engels: explode(en), detonate(en)
Frans: exploser(fr)
Italiaans: esplodere(it)
Nederlands: ontploffen(nl)
Spaans: estallar(es), explosionar(es)
Sweeds: explodera(sv)
Turks: patlamak(tr), infilâk etmek(tr)
Xhosa: ukudubula; ukudlabhuka
Zoeloe: ukuqhumisa(zu), ukungquzula(zu); ukuqhuma(zu)


Hulp:IPA: [ɔntˈplɔf]
(lêer)
  1. eerste persoon enkelvoud teenwoordige tyd van ontploffen
  2. (by inversie) tweede persoon enkelvoud teenwoordige tyd van ontploffen
  3. gebiedende wys van ontploffen
1.: Ik ontplof.
2.: Ontplof je?
3.: Ontplof!