Gaan na inhoud

vroetel

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Tydvorm Persoon Woordvorm  
Teenwoordige Tyd  ek vroetel  
Verlede Tyd  ek  het gevroetel        
Die hande en vingers onrustig en soekend (soms sonder doel) beweeg; woel.
Sit stil. Moenie so vroetel nie!
Die sterwende vroetel van sy dekens.
vroeteltol, vroetelkous, vroetelpappie.

    Vertalings

  Vertalings:   
Engels: fidget(en)
Nederlands: friemelen(nl)