interjection

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.

Inhoud 1 Engels (en) 1.1 Selfstandige naamwoord 1.2 Uitspraak: 1.3 Betekenisse: 1.4 Vertalings

Engels (en)

Naamval	Enkelvoud	Meervoud
Nominatief	interjection	interjections
Genitief	interjection's	interjections'

Selfstandige naamwoord

Uitspraak:

IPA: Suid-Afrikaans: [ˌintəˈʤekʃən], meervoud: [ˌintəˈʤekʃənz]

Brits: [ˌɪntəˈʤekʃən], meervoud: [ˌɪntəˈʤekʃənz]

Amerikaans: [ˌɪɾ̃ɚˈʤekʃən], meervoud: [ˌɪɾ̃ɚˈʤekʃənz]

Betekenisse:

Tussenwerpsel, ontladingswoord, interjeksie

Vertalings

Afrikaans: tussenwerpsel (af), ontladingswoord (af), interjeksie (af) Duits: Ausrufewort (de), Empfindungswort (de), Interjektion (de)

Nederlands: tussenwerpsel (nl), interjectie (nl)