standaardtaal

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.

Inhoud 1 Afrikaans (af) 1.1 Selfstandige naamwoord 1.2 Uitspraak: 1.3 Met Arabiese letters: 1.4 Betekenisse: 1.5 Vertalings 2 Nederlands (nl) 2.1 Selfstandige naamwoord 2.2 Vroulik 2.3 Uitspraak: 2.4 Betekenisse: 2.5 Vertalings

Afrikaans (af)

Enkelvoud	Meervoud
standaardtaal	standaardtale

Selfstandige naamwoord

Uitspraak:

IPA: [stɑnˈdɑːrtɑːɫ], meervoud: [stɑnˈdɑːrtɑːlə]

Met Arabiese letters:

سْتَنْدَارْدْتَالْ , meervoud: سْتَنْدَارْدْتَالِی

Betekenisse:

Taalvariëteit wat as normatief erken word binne 'n spraakgemeenskap.

Vertalings

Duits: Standardsprache (de), Hochsprache (de) Engels: standard language (en)

Italiaans: lingua standard (it)

Nederlands (nl)

Naamval	Enkelvoud	Meervoud
Nominatief	standaardtaal	standaardtalen
Genitief (verouder)
Datief (verouder)
Akkusatief (verouder)
Verkleinwoord

Selfstandige naamwoord

Vroulik

Uitspraak:

IPA: [stɑnˈdaːrtaːɫ], meervoud: [stɑnˈdaːrtaːlən, stɑnˈdaːrtaːlə]

Betekenisse:

Taalvariëteit wat as normatief erken word binne 'n spraakgemeenskap.

Vertalings

Duits: Standardsprache (de), Hochsprache (de) Engels: standard language (en)

Italiaans: lingua standard (it)