deurtrekker

[1] 'n Deurtrekker.

Afrikaans (af)

Enkelvoud	Meervoud
deurtrekker	deurtrekkers
Verkleiningsvorm
Enkelvoud	Meervoud
deurtrekkertjie	deurtrekkertjies

Uitspraak

   

(lêer)

Etimologie

Samestelling van deur en trek met die agtervoegsel -ker.

Woordafbreking

deur•trek•ker

Selfstandige naamwoord

    Betekenisse

1. 'n Stertriem; skamele, noupassende broekie wat kwalik die nodige toemaak.
2. Tou waarmee 'n geweerloop skoongemaak word.

    Voorbeeldsinne

1. Die vorms van bikinis het 'n sterk ooreenkoms met vroue-onderklere en die onderstuk kan wissel van 'n gewaagde deurtrekker tot broekies.
2. Na die skietoefening olie die soldate hul deurtrekkers om hul gewere skoon te maak.

    Vertalings

Vertalings:   1. Stertriem
Engels: butt floss(en)