foppen

Nederlands (nl)

Etimologie

Uit vroeë Nieu-Nederlands as voppen "lieg" bekend sedert 1583. Uit Duits foppen "bedrieg, lieg". Verder herkoms onduidelik.

Uitspraak

Hulp:IPA: ['fɔpə(n)]

(lêer)

Stamtye
foppen	fopte	gefopt
Tydvorme
Persoon	Teenwoordige Tyd	Verlede Tyd
ik	fop	fopte
jij, u	fopt
hij, zij, het	fopt
wij, jullie, zij	foppen	fopten
Gebiedende Wys	Voltooide deelwoord	Onvoltooide deelwoord
fop	gefopt	foppend

Werkwoord

    Betekenisse

Fop; iemand as 'n speelse grap vir die gek hou

    Eienskappe

In Nederlands is dit beperk tot 'n onskuldige grap.

Oorganklike werkwoord.

Hulpwerkwoorde	Bedrywend	Lydend
Onvoltooid	—	worden
Voltooid	hebben	zijn

Die voltooide deelwoord kan attributief gebruik word.

Swakke werkwoord met agtervoegsel -te.