intransitief

Afrikaans (af)

Byvoeglike naamwoord
Trap	Predikatief	Attributief	Partitief
Stellend	intransitief	intransitiewe

IPA: [əntrɑnsəˈtif, əntrɑ̃səˈtif], meervoud: [əntrɑnsəˈtivə, əntrɑ̃səˈtivə], attributief: [əntrɑnsəˈtivə, əntrɑ̃səˈtivə]

اِنْتْرَنْسِتِیفْ , meervoud: اِنْتْرَنْسِتِیڤِی, attributief: اِنْتْرَنْسِتِیڤِی

(taalkunde) Wat geen lydende (direkte) voorwerp kan hê nie.

Vertalings: intransitief
Duits: intransitiv^(de), nichtzielend^(de)		Engels: intransitive^(en)

Enkelvoud	Meervoud
intransitief	intransitiewe

(taalkunde) Onoorganklike werkwoord.

Vertalings: intransitief
Duits: Intransitiv^(de)		Engels: intransitive^(en)