Gaan na inhoud

ent

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Enkelvoud Meervoud
  ent     ente    
Verkleiningsvorm
Enkelvoud Meervoud
  entjie     entjies  
Afstand; stuk; gedeelte.
'n Ent pad.
Knoop die ente van die tou aan mekaar vas.
Hy is 'n hele ent oor die tagtig jaar.

    Homofone

end
Aan die kortste ent trek (die slegste daarvan afkom).

    Vertalings

  Vertalings:    ent
Engels: way(en), ends(en)
Enkelvoud Meervoud
  ent     ente  
1. Merk op die vel wat deur inenting gelaat is.
2. (landbou) Vergroeide knoets of merk waar 'n tak geheg (geënt) is.

    Vertalings

  Vertalings:    ent
Engels: graft(en)
Nederlands: ent(nl)
'n Tak word op 'n ander geënt.
Tydvorm Persoon Woordvorm
Teenwoordige Tyd  ek  ent 
Verlede Tyd  ek   het geënt        
1. (dierkunde) Handeling waartydens 'n mens of dier 'n entstof toegedien word.
2. (plantkunde) Handeling om 'n tak op 'n ander te heg; die loot van 'n boom in die spleet van ’n ander inplant, sodat dit verder sal groei.
1. Kinders moet teen pokke geënt word.
2. Sy was besig om haar rose te ent, toe sy skielik inmekaarsak.

    Vertalings

  Vertalings:    ent
Engels: graft(en)
Nederlands: enten(nl)


Hulp:IPA: [ɛnt]
   
(lêer)
Enkelvoud Meervoud
Naamwoord ent enten 
Verkleinwoord entje entjes
(landbou) 'n Merk waar 'n tak geheg
  1. enkelvoud teenwoordige tyd van enten
  2. gebiedende wys van enten
1.: Ik ent.
1.: Jij ent.
1.: Hij, zij, het ent.
2.: Ent!