naar
| Byvoeglike naamwoord | ||||
|---|---|---|---|---|
| Trap | Predikatief | Attributief | Partitief | |
| Stellend | naar | nare | ||
| Vergrotend | naarder | |||
| Oortreffend | naarste | |||
- 1. Onaangename gevoel op die maag hê; siek wees; opbring/opgooi.
- 2. Aaklig, onaangenaam; nie lekker nie.
- 1. Hierdie vetkoeke het my naar gemaak.
- 2. Waarom is sommige van die beste verhale altyd oor nare goed wat met mense gebeur?
| Vertalings: 1. Siek gevoel | |||
|---|---|---|---|
| Vertalings: 2. Aaklig/ onaangenaam | |||
|---|---|---|---|
| Woord |
|---|
| naar |
- Na; in die rigting van.
- «Hij keek naar de boom.»
- Hy het na die boom gekyk.
| Voorsetselbywoord | |
|---|---|
| naar | |
| Bywoordelike voornaamwoord | |
| Persoonlik | ernaar |
| Naby | hiernaar |
| Veraf | daarnaar |
| Betreklik | waarnaar |
| Vraend | waarnaar? |
| Onbepaald | ergens naar |
| Negatief | nergens naar |
| Universeel | overal naar |
- Skeibare deel van 'n bywoordelike voornaamwoord: Na.
- «Die boom? Daar keek hy niet naar.»
- Daardie boom? Hy het daarna nie gekyk nie.
- Voorsetselbywoord
- Dit vorm bywoordelike voornaamwoorde, maar geen skeibare werkwoorde nie.
| Byvoeglike naamwoord | ||
|---|---|---|
| Stellend | ||
| Onverboë | naar | |
| Verboë | nare | |
| Partitief | naars | |
| Vergrotend | ||
| Onverboë | naarder | |
| Verboë | naardere | |
| Partitief | naarders | |
| Oortreffend | ||
| Onverboë | naarst | |
| Verboë | naarste | |
| Bywoord | ||
| Oortreffend | het naarst(e) | |
- «Waarom gaan de beste verhalen altijd over iets naars dat mensen overkomt?»
- Waarom is sommige van die beste verhale altyd oor nare goed wat met mense gebeur?