wilddief

Afrikaans (af)

Enkelvoud	Meervoud
wilddief	wilddiewe

wild +‎ dief

wild•dief

(misdaad) Misdadiger wat wild steel.

'n Vermeende wilddief is in die Krugerwildtuin aangekeer nadat hy 'n skoot afgevuur en wildbewaarders op hom afgekom het.

Vertalings:
Engels: poacher^(en) Frans: braconnier^(fr) Nederlands: stroper^(nl), wilddief^(nl)

	Enkelvoud	Meervoud
Naamwoord	wilddief	wilddieven
Verkleinwoord	wilddiefje	wilddiefjes

Hulp:IPA: [ˈʋɪɫ.dif]

wild•dief