sjouwen

Nederlands (nl)

Stamtye
sjouwen	sjouwde	gesjouwd
Tydvorme
Persoon	Teenwoordige Tyd	Verlede Tyd
ik	sjouw	sjouwde
jij, u	sjouwt
hij, zij, het	sjouwt
wij, jullie, zij	sjouwen	sjouwden
Gebiedende Wys	Voltooide deelwoord	Onvoltooide deelwoord
sjouw	gesjouwd	sjouwend
Verdere vervoegings: sjouwen (vervoeging)

Sjouwen

Etimologie

Sedert 1611 in vroeë Nieu-Nederlands bekend as goeters aan boord van 'n skip dra. Van Fries sjouwe wat moontlik met see verband hou: deur die seewater goeters dra, maar dit is onseker.

Uitspraak

Hulp:IPA: [ˈɕɑʊ̯.ən]

, [ˈʃɑʊ̯.ən]

   

(lêer)

Woordafbreking

sjou•wen

Werkwoord

    Betekenisse

Sjou; met moeite swaar goeters dra

    Eienskappe

Oorganklike werkwoord.

Hulpwerkwoorde	Bedrywend	Lydend
Onvoltooid	—	worden
Voltooid	hebben	zijn

Die voltooide deelwoord kan attributief gebruik word.

Swakke werkwoord met agtervoegsel -de.

    Voorbeeldsinne

«Ze hebben tot laat in de nacht lopen sjouwen.»

Hulle het tot laat in die nag gesjou.