Gaan na inhoud

lekker

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Bekend uit Middelnederlands sedert 1240 in afleidings soos leckerheit (gulsigheid), sedert 1350 ook lecker (smaaklik). Dit is verwant aan die Middelnederlandse werkwoord lecken (met die tong lek)[1]
IPA: [/ˈlɛkər/]
lek•ker
Byvoeglike naamwoord
Trap Predikatief Attributief Partitief
Stellend   lekker            
Vergrotend   lekkerder      
Oortreffend   lekkerste  
  1. met 'n aangename smaak
  2. aangenaam in die algemeen
  1. Dit is lekker kos!
  2. Dis nie lekker om jou vrou met 'n ander man te sien nie.

    Antonieme

sleg

    Vertalings

  Vertalings:   1. met 'n aangename smaak
Engels: tasty(en)
Nederlands: lekker(nl)
  Vertalings:   2. aangenaam in die algemeen
Engels: fun(en)
Nederlands: leuk(nl)
Lekkers
Enkelvoud Meervoud
  lekker     lekkers of lekkergoed    
Verkleiningsvorm
Enkelvoud Meervoud
  lekkertjie     lekkertjies  
Soetigheid van suiker of sjokolade wat as versnapering of lekkerny genuttig word.
Die lekker is in 'n mooi papiertjie toegedraai.
Te veel lekkers maak jou vet.

    Vertalings

  Vertalings:    lekker
Engels: sweet(en), candy(en)
Nederlands: snoep(nl)


Byvoeglike naamwoord
Stellend
Onverboë   lekker  
Verboë   lekkere  
Partitief   lekkers    
Vergrotend
Onverboë   lekkerder  
Verboë   lekkerdere  
Partitief   lekkerders  
Oortreffend
Onverboë   lekkerst  
Verboë   lekkerste  
Bywoord
Oortreffend   het lekkerst(e)  
Hulp:IPA: ['lɛkər]
lek•ker
lekker; met 'n aangename smaak
«We hebben 'n lekker ijsje gegeten.»
Ons het 'n lekker roomysie geëet.

    Antonieme

vies