saai

[1] Saai.

Afrikaans (af)

Etimologie

Werkwoord: As Middelnederlands saien bekend sedert 1240. Van Proto-Germaans *sē(j)an-

Byvoeglike naamwoord: Sedert 1842 in Nederlands bekend; moontlik oordragtelike gebruik van die woord saai wat 'n gekeperde wolstof beteken. Hierdie woord stam van Latyn sagum mv. saga: soldatemantel van wol, wat moontlik van Keltiese oorsprong is.

Tydvorm	Persoon	Woordvorm
Teenwoordige Tyd	ek	saai
Verlede Tyd	ek	het gesaai

Woordafbreking

saai

Werkwoord

    Betekenisse

1. Saad strooi of plant sodat dit sal ontkiem en groei.
2. Uitstrooi; verspreid wees.

    Voorbeeldsinne

1. Saai op saadbeddings wat diep nat is, en hou die beddings klam.
2. Die mense wat bereid is om te help is maar dun gesaai.

    Vertalings

Vertalings:    saai
Engels: sow(en) Frans: [[]](fr) Nederlands: zaaien(nl)

Byvoeglike naamwoord
Trap	Predikatief	Attributief	Partitief
Stellend	saai	saai, saaie
Vergrotend	saaier
Oortreffend	saaiste
Bywoord
Oortreffend	doodsaai

Byvoeglike naamwoord

    Betekenisse

Eentonig; vervelend; oninteressant.

    Voorbeeldsinne

Weg van haar saai bestaan wat slegs opgehelder word deur haar geheime ontmoetings met hom.

    Sinonieme

eentonig

    Antonieme

interessant

    Vertalings

Vertalings:    saai
Engels: boring(en) Frans: rébarbatif(fr) Nederlands: saai(nl) Russies: скучный(ru) (skoetsjnij)

Nederlands (nl)

Byvoeglike naamwoord
Stellend
Onverboë	saai
Verboë	saaie
Partitief	saais
Vergrotend
Onverboë	saaier
Verboë	saaiere
Partitief	saaiers
Oortreffend
Onverboë	saaist
Verboë	saaiste
Bywoord
Oortreffend	het saaist(e)

Uitspraak

Hulp:IPA: [saɪ̭]

   

(lêer)

Byvoeglike naamwoord

    Betekenisse

Saai; eentonig, vervelig

    Voorbeeldsinne

«Weg van haar saaie bestaan dat slechts door haar geheime ontmoetingen met hem opgefleurd werd.»

Weg van haar saai bestaan wat slegs opgehelder word deur haar geheime ontmoetings met hom.