akkusatief

Afrikaans (af)

IPA: [ɑˈkɨsɑtif, ɑˈkɨsətif], meervoud: [ɑˈkɨsɑtivə, ɑˈkɨsətivə]

byvoeglik: predikatief: [ɑkɨsɑˈtif, ɑkɨsəˈtif], attributief: [ɑkɨsɑˈtivə, ɑkɨsəˈtivə], partitief: [ɑkɨsɑˈtifs, ɑkɨsəˈtifs]

gesubstantiveer: [ɑkɨsɑˈtivə, ɑkɨsəˈtivə], meervoud: [ɑkɨsɑˈtivəs, ɑkɨsəˈtivəs]

اَكُیسَاتِفْ , meervoud: اَكُیسَاتِڤِی

byvoeglik: predikatief: اَكُیسَاتِفْ , attributief: اَكُیسَاتِڤِی , partitief: اَكُیسَاتِفْسْ

gesubstantiveer: اَكُیسَاتِڤِی , meervoud: اَكُیسَاتِیڤِسْ

akkusatief, akkusatiif; meervoud: akkusatiwe, akkusati-we

byvoeglik: predikatief: akkusatief, akkusatiif; attributief: akkusatiwe, akkusati-we; partitief: akkusatiefs, akkusatiifs

gesubstantiveer: akkusatiwe, akkusati-we; meervoud: akkusatiwes, akkusati-wes

Wat betrekking het of die funksie het van 'n akkusatief.

Vertalings: akkusatief
Duits: akkusativisch^(de)		Engels: accusative^(en)

Enkelvoud	Meervoud
akkusatief	akkusatiewe

Dié vorm van 'n woord in flektierende tale, waardeur die lydende voorwerp in die sin aangedui word.
Woord in die akkusatief.

Vertalings: akkusatief
Duits: 1 Akkusativ^(de); 1, 2 Wenfall^(de) Engels: 1 accusative case^(en); 1, 2 accusative^(en) Kasjoebies: 1 winowôcz^(csb); 1, 2 akùzatiw^(csb) Latyn: 1 casus accusativus^(la); 1, 2 accusativus^(la) Limburgs: 1, 2 veurwèrpsval^(li)		Nederlands: 1 vierde naamval^(nl); 1, 2 accusatief^(nl) Russies: 1 винительный падеж^(ru) (winitelnij padezj) Turks: 1 belirtme durumu^(tr), mefulünbih^(tr) Turks (Osmaans): 1 مفعول به^(osm) (mefulünbih) Yslands: 1 þolfall^(is)

Sien Wikipedia vir meer inligting oor akkusatief.