datief

Afrikaans (af)

IPA: [ˈdɑːtif], meervoud: [ˈdɑːtivə]

byvoeglik: predikatief: [dɑˈtif], attributief: [dɑˈtivə], partitief: [dɑˈtifs]

gesubstantiveer: [dɑˈtivə], meervoud: [dɑˈtivəs]

دَاتِیفْ , meervoud: دَاتِیڤِی

byvoeglik: predikatief: دَاتِیفْ , attributief: دَاتِیڤِی , partitief: دَاتِیفْسْ

gesubstantiveer: دَاتِیڤِی , meervoud: دَاتِیڤِسْ

dátief, dátiif; meervoud: dátiwe, dáti-we

byvoeglik: predikatief: datief, datiif; attributief: datiwe, dati-we; partitief: datiefs, datiifs

gesubstantiveer: datiwe, dati-we; meervoud: datiwes, dati-wes

1. Wat betrekking het of die funksie het van 'n datief.

2. Aangestel deur.

eksekuteur datief: 'n deur die hof benoemde eksekuteur.

Vertalings: datief
Duits: 1 dativisch^(de)		Engels: 1 dative^(en)

Enkelvoud	Meervoud
datief	datiewe

Dié vorm van 'n woord in flektierende tale, wat 'n bepaalde funksie, byvoorbeeld dié van die indirekte voorwerp, aandui.
Woord in die datief.

Vertalings: datief
Duits: 1 Dativ^(de); 1, 2 Wemfall^(de) Engels: 1 dative case^(en); 1, 2 dative^(en) Kasjoebies: 1 dôwôcz^(csb); 1, 2 datiw^(csb) Latyn: 1 casus dativus^(la); 1, 2 dativus^(la) Limburgs: 1, 2 rèèksval^(li)		Nederlands: 1 derde naamval^(nl); 1, 2 datief^(nl) Russies: 1 дательный падеж^(ru) (datelnij padezj) Turks: 1 yönelme durumu^(tr), mefulünileyh^(tr) Turks (Osmaans): 1 مفعول اليه^(osm) (mefulünileyh) Yslands: 1 þágufall^(is)