datief
Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Inhoud |
Afrikaans (af)
Byvoeglike naamwoord
| Byvoeglike naamwoord | |
|---|---|
| Predikatief | datief |
| Attributief | datiewe |
| Partitief | datiefs |
| Gesubstantiveer | |
| Enkelvoud | Meervoud |
| datiewe | datiewes |
Uitspraak:
- IPA:
- byvoeglik: predikatief: [dɑˈtif], attributief: [dɑˈtivə], partitief: [dɑˈtifs]
- gesubstantiveer: [dɑˈtivə], meervoud: [dɑˈtivəs]
Met Arabiese letters:
- byvoeglik: predikatief: دَاتِیفْ , attributief: دَاتِیڤِی , partitief: دَاتِیفْسْ
- gesubstantiveer: دَاتِیڤِی , meervoud: دَاتِیڤِسْ
Spelling tot 1909:
- byvoeglik: predikatief: datief, datiif; attributief: datiwe, dati-we; partitief: datiefs, datiifs
- gesubstantiveer: datiwe, dati-we; meervoud: datiwes, dati-wes
Betekenisse:
- 1. Wat betrekking het of die funksie het van 'n datief.
- 2. Aangestel deur.
Sinonieme:
- 1. datiwies
Uitdrukkings:
- eksekuteur datief: 'n deur die hof benoemde eksekuteur.
Vertalings
Afrikaans (af)
Selfstandige naamwoord
| Enkelvoud | Meervoud |
|---|---|
| datief | datiewe |
Uitspraak:
Met Arabiese letters:
- دَاتِیفْ , meervoud: دَاتِیڤِی
Spelling tot 1909:
- dátief, dátiif; meervoud: dátiwe, dáti-we
Betekenisse:
- Dié vorm van 'n woord in flektierende tale, wat 'n bepaalde funksie, byvoorbeeld dié van die indirekte voorwerp, aandui.
- Woord in die datief.
Sinonieme:
Afkorting:
Vertalings
|
Nederlands (nl)
Selfstandige naamwoord
| Naamval | Enkelvoud | Meervoud |
|---|---|---|
| Nominatief | datief | datieven |
| Genitief (verouder) |
datiefs | datieven |
| Datief (verouder) |
datief | datieven |
| Akkusatief (verouder) |
datief | datieven |
| Verkleinwoord |
Manlik
Uitspraak:
- IPA:
- Nederlands: [ˈdaːtif], meervoud: [ˈdaːtiv̊ə(n)]
- Belgies: [ˈdaːtiˑf], meervoud: [ˈdaːtiˑv̊ə(n)]
