Gaan na inhoud

tand

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
'n Tand.

Afrikaans (af)

Enkelvoud Meervoud
  tand     tande    
Verkleiningsvorm
Enkelvoud Meervoud
  tandjie     tandjies  

Uitspraak

IPA: [tɑnt], meervoud: [ˈtɑn(d)ə]

Woordafbreking

tand

Met Arabiese letters

تَنْدْ , meervoud: تَنْدِی

Spelling tot 1909

tant, meervoud: tande, tanne

Selfstandige naamwoord

    Betekenisse

Enigeen van die harde, ivooragtige beentjies met 'n bepaalde, doelmatige vorm in die bo- en onderkaak waaruit die gebit bestaan en veral dien om kos fyn te kou en by diere ook om te byt.

    Voorbeeldsinne

Die wortels van die tande word deur tandvleis bedek.

    Spreekwoorde

«So skaars soos hoendertande.»
Onverkrygbaar.

Meer inligting

Sien Wikipedia vir meer inligting oor tand.

    Vertalings

  Vertalings:    tand
Deens: tand(da)
Duits: Zahn(de)
Engels: tooth(en)
Esperanto: dento(eo)
Frans: dent(fr)
Goties: 𐍄𐌿𐌽𐌸𐌿𐍃(got) (tunþus)
Interlingue: dente(ie)
Kasjoebies: ząb(csb)
Klingon: Ho'
Luxemburgs: Zant(lb)
Nederlands: tand(nl)
Sweeds: tand(sv)
Turks: diş(tr)
Turks (Osmaans): دیش(osm) (diş)


Nederlands (nl)

Enkelvoud Meervoud
Naamwoord tand m tanden 
Verouderde vorme
Genitief tands tanden  
Datief tand tanden

Uitspraak

IPA: [tɑnt], meervoud: [ˈtɑndə(n)]

Selfstandige naamwoord

    Betekenisse

Tand


Sweeds (sv)

Naamval Enkelvoud Meervoud
Onbepaald Bepaald Onbepaald Bepaald
Nominatief tand tanden tänder tänderna
Genitief tands tandens tänders tändernas

Gemeenslagtig

Uitspraak

IPA: [tand], bepaald: [ˈtandən]; meervoud: [˅tɛndər], bepaald: [˅tɛndəɳa]

Selfstandige naamwoord

    Betekenisse

Tand