taal

Afrikaans (af)

IPA: [tɑːɫ], meervoud: [ˈtɑːlə]

تَالْ , meervoud: تَالِی

taal, meervoud: tále, tá-le

1. Kommunikasiemiddel van die mens, voortgebring deur die spraakorgane.

2. Taalgebruik.

3. Geheel van betekeniseenhede (tekens, geluide ens.) waarmee diere met mekaar kommuniseer.

Vertalings: taal
Arabies: لغة^(ar) (loega), لسان^(ar) (lisaan) Bretons: yezh^(br) Bulgaars: език^(bg) (jezik) Duits: Sprache^(de) Engels: language^(en) Esperanto: lingvo^(eo) Frans: langue^(fr) Goties: 𐍂𐌰𐌶𐌳𐌰^(got) (razda) Grieks (Dhimotiki): γλώσσα^(el) (glossa) Grieks (Katharewoesa): γλῶσσα^(el) (glossa) Grieks (Oud-): (Ionies:) γλῶσσα^(grc) (glossa), (Atties:) γλῶττα^(grc) (glotta) Iers: teanga^(ga) Italiaans: lingua^(it) Kasjoebies: jãzëk^(csb) Klingon: Hol Latyn: lingua^(la) Luxemburgs: Sprooch^(lb) Moldawies: limbă Nederlands: taal^(nl) Ngala: lokótá^(ln)		Oerdoe: زبان^(ur) (zoebaan) Persies (Oos-): زبان^(prs) (zobaan) Persies (Wes-): زبان^(fa) (zabaan) Pools: język^(pl) Portugees: língua^(pt) Roemeens: limbă^(ro) Russies: язык^(ru) (jazik) Slowaaks: jazyk^(sk) Spaans: lengua^(es), idioma^(es) Swahili: lugha^(sw) Swazi: lulwimi^(ss) Sweeds: språk^(sv) Tsjeggies: jazyk^(cs) Turks: dil^(tr), lisan^(tr) Turks (Osmaans): ديل^(osm) (dil), لسان^(osm) (lisan) Venda: luambo Volapük: pük^(vo) Xhosa: ulwimi Yslands: mál^(is) Zoeloe: ulimi^(zu)