nominatief
Voorkoms
| Byvoeglike naamwoord | |
|---|---|
| Predikatief | nominatief |
| Attributief | nominatiewe |
| Partitief | nominatiefs |
| Gesubstantiveer | |
| Enkelvoud | Meervoud |
| nominatiewe | nominatiewes |
| Intensiewe vorm | |
- IPA: [ˈnuə̯minɑtif, ˈnuə̯mənɑtif], meervoud: [ˈnuə̯minɑtivə, ˈnuə̯mənɑtivə]
- byvoeglik: predikatief: [numinɑˈtif, numənɑˈtif], attributief: [numinɑˈtivə, numənɑˈtivə], partitief: [numinɑˈtifs, numənɑˈtifs]
- gesubstantiveer: [numinɑˈtivə, numənɑˈtivə], meervoud: [numinɑˈtivəs, numənɑˈtivəs]
- نُوَمِینَاتِیفْ , meervoud: نُوَمِینَاتِیڤِی
- byvoeglik: predikatief: نُوَمِینَاتِیفْ , attributief: نُوَمِینَاتِیڤِی , partitief: نُوَمِینَاتِیفْسْ
- gesubstantiveer: نُوَمِینَاتِیڤِی , meervoud: نُوَمِینَاتِیڤِسْ
- nóminatief, nóminatiif, nó-minatief, nó-minatiif; meervoud: nóminatiwe, nó-minatiwe
- byvoeglik: predikatief: nóminatief, nóminatiif; attributief: nóminatiwe, nóminati-we; partitief: nóminatiefs, nóminatiifs
- gesubstantiveer: nóminatiwe, nóminati-we; meervoud: nóminatiwes, nóminati-wes
- Wat betrekking het of die funksie het van 'n nominatief.
| Vertalings: nominatief | |||
|---|---|---|---|
| Enkelvoud | Meervoud |
|---|---|
| nominatief | nominatiewe |
- Dié vorm van 'n woord in flekterende tale waardeur die onderwerp, naamwoordelike deel van 'n gesegde of die aangesprokene persoon aangedui word.
- Woord in die nominatief.
- 1. nom.
- Sien Wikipedia vir meer inligting oor nominatief.
| Enkelvoud | Meervoud | |
|---|---|---|
| Naamwoord | nominatief m | nominatieven |
| Verouderde vorme | ||
| Genitief | nominatiefs | nominatieven |
| Datief | nominatief | nominatieven |
- IPA:
- Nederlands: [ˈnoːminatif, ˈnoʊ̯minatif], meervoud: [ˈnoːminativ̊ə(n), ˈnoʊ̯minativ̊ə(n)]
- Belgies: [ˈnoːminatiˑf], meervoud: [ˈnoːminatiˑv̊ə(n)]
- Nominatief, 'n vorm van 'n woord in flekterende tale.
- Nominatief, 'n woord in die nominatief.